Seinasti dagurinn í vinnunni er á morgun. Þetta var skemmtilegt starf. Ég varð mun opnari með hverjum deginum sem leið og byggði samt auðvitað ákveðinn skjöld eða styrkleika gagnvart neikvæðu fólki. Þetta er líka starf sem gefur manni ákveðna friðþægingu. Ég vil gera mitt af mörkum og ég er ákveðin í því að fara í sjálfboðastarf einhvern tímann á næstu árum en þennan mánuð þurfti ég að vinna mér inn pening, þannig það var gott að ná þessum tveimur þáttum í eitt starf.

Ég hélt líka smá staffapartí hérna í gærkvöldi þar sem við bökuðum gulrótaköku! Það var virkilega gaman að gaman að hittast svona rétt áður en ég fer þannig þetta var hálfgert Unicefkveðjupartí. Synd og skömm að þetta starf varði ekki lengur en hver veit nema ég vinni með Unicef aftur í framtíðinni.

Ég var aðeins að byrja að pakka áðan. Ég held að ég verði nokkur skotheld með allt sem ég þarf. Allt sem ég á og nota er komið í ferðastærð hvort sem það er sjampó, koddi eða hárþurrka. Nefndu það! Nú á ég allt í svona oggupínustærð.

Það verður gaman að hitta alla aftur á Wacken. Við höfðum aldrei almennilegt kveðjupartí en áður en ég veit verður ferðin búin. Ég vona samt að ég nái að blogga eitthvað úti og mögulega setja inn myndir.

Ég mun sakna Kyoko virkilega mikið. Hún er búin að vera svo yndisleg þessa síðustu daga. Kannski finnur hún á sér að ég er að fara og er að reyna skora extra ruslapomsustig svo ég kaupi eitthvað fallegt handa henni. En það verður gaman að sjá hana aftur og þá verðum við glaðar saman.

Ég flýg á laugardagsmorgun og Alexander mun líklegast reyna að sækja mig á flugvöllinn. Svo munum við gista fyrstu tvær næturnar í Helsinki, förum svo kannski til Tallinn í Eistlandi og svo í Múmínland! Svo liggja leiðir væntanlega til Stokkhólms og svo niður eftir Svíþjóð. Kannski náum við að fara aðeins til Noregs, en hver veit.

Wish me luck!