Síðasta bloggið fyrir heimferð. Váh. Fimm vikur hafa liðið hjá og ég er að fara heim. Mér finnst ekkert langt síðan ég kom hingað, en samt þegar maður horfir tilbaka og allt sem maður gerði og hvernig ég var að vinna á hverjum degi þá veit ég að þetta voru fimm vikur og þær voru virkilega góðar. Fyrstu tvær vikurnar var ég með Alexander og hann naut þess að skrifa, sjá New York og ég vann á daginn og við gerðum oft eitthvað skemmtilegt á kvöldin og um helgar. Eins og ég gleymi því aldrei þegar við vorum að labba heim frá Empire State Building og allt í einu byrjaði að hellirigna og við vorum ekki með regnhlífar og hlupum í rigningunni skellihlæjandi. Það var algjörlega eins og úr kvikmynd. Eitt af þessum fullkomnu mómentum. Og þegar ég þurfti að kveðja Alexander fyrir framan íbúðina okkar, ég á leiðinni í vinnuna og hann á leiðinni í subway með ferðatöskuna uppá flugvöll. Þegar maður labbar í sitthvora áttina og vill ekki hætta að horfa tilbaka.

 

Svo komu 3 vikur þar sem ég bjó á The Webster með Birtu og við hittumst alltaf í morgunmat og kvöldmat og maður er alltaf að gera eitthvað. Þegar ég fór á djammið með Birtu var alltaf fáránlega gaman og við lentum í furðulegustu aðstæðum og fórum á geðveika staði þar sem við skemmtum okkur frábærlega.

 

Dagarnir sem ég vann, taldi niður dagana en naut þess samt að hitta fólkið í vinnunni, kynnast nemunum betur, gera furðulegustu verkefni eins ómerkilegt og þau gátu nú verið voru sum heldur skárri en alltaf var best að fara í hádegismat með nemunum og spjalla jafnvel lengur og koma úr hádegismat hálftíma of seint því enginn tók eftir því. Eða fara í sendiferðir, hlusta á ipodinn, labba um New York, sjá fólkið og sjá oft eitthvað nýtt eins og þegar það var verið að taka upp kvikmynd á 39^th street og það voru fullt af sendiferðabílum sem stóð á “crew only.” Það er svo margt sem gerist sem maður fattar ekki að segja frá einu sinni.

 

Ég er að reyna að pakka og á 15 mínútum tókst mér að pakka flestu niður í tvær töskur. Þetta passar held ég bara nokkuð vel en hvort þetta er undir 46 kílóum... það bara hlýtur að vera. 46 kíló er hellingur í fötum og skóm talið ^^

 

Ég mun sakna þess að vera hérna. Ekki spurning. En ég á fallega kisu, kærasta, fjölskyldu og vini heima sem verður gaman að hitta og ég get alltaf komið aftur til New York. Ég kom og fékk það sem ég vildi. Ég vann hjá Anna Sui, fékk letter of recommendation og keypti mér slatta af fötum og skóm. Fullkomið. Sjáumst í kuldanum! Get ekki beðið því akkúrat núna er ég að svitna svo mikið að mig langar að búa í sturtunni!

Seinasti dagurinn í vinnunni er á morgun. Þetta var skemmtilegt starf. Ég varð mun opnari með hverjum deginum sem leið og byggði samt auðvitað ákveðinn skjöld eða styrkleika gagnvart neikvæðu fólki. Þetta er líka starf sem gefur manni ákveðna friðþægingu. Ég vil gera mitt af mörkum og ég er ákveðin í því að fara í sjálfboðastarf einhvern tímann á næstu árum en þennan mánuð þurfti ég að vinna mér inn pening, þannig það var gott að ná þessum tveimur þáttum í eitt starf.

Ég hélt líka smá staffapartí hérna í gærkvöldi þar sem við bökuðum gulrótaköku! Það var virkilega gaman að gaman að hittast svona rétt áður en ég fer þannig þetta var hálfgert Unicefkveðjupartí. Synd og skömm að þetta starf varði ekki lengur en hver veit nema ég vinni með Unicef aftur í framtíðinni.

Ég var aðeins að byrja að pakka áðan. Ég held að ég verði nokkur skotheld með allt sem ég þarf. Allt sem ég á og nota er komið í ferðastærð hvort sem það er sjampó, koddi eða hárþurrka. Nefndu það! Nú á ég allt í svona oggupínustærð.

Það verður gaman að hitta alla aftur á Wacken. Við höfðum aldrei almennilegt kveðjupartí en áður en ég veit verður ferðin búin. Ég vona samt að ég nái að blogga eitthvað úti og mögulega setja inn myndir.

Ég mun sakna Kyoko virkilega mikið. Hún er búin að vera svo yndisleg þessa síðustu daga. Kannski finnur hún á sér að ég er að fara og er að reyna skora extra ruslapomsustig svo ég kaupi eitthvað fallegt handa henni. En það verður gaman að sjá hana aftur og þá verðum við glaðar saman.

Ég flýg á laugardagsmorgun og Alexander mun líklegast reyna að sækja mig á flugvöllinn. Svo munum við gista fyrstu tvær næturnar í Helsinki, förum svo kannski til Tallinn í Eistlandi og svo í Múmínland! Svo liggja leiðir væntanlega til Stokkhólms og svo niður eftir Svíþjóð. Kannski náum við að fara aðeins til Noregs, en hver veit.

Wish me luck!

Þetta hljómar kannski furðulega en eitt af því sem mér finnst skemmtilegast að gera er að undirbúa ferðalag. Það þarf mikið að plana, stundum kaupa og allskonar litlir hlutir sem þarf að muna eftir. Við Alexander erum að fara í töluvert erfiða ferð þegar kemur að undirbúningi en er svona allt að koma saman þar sem hann fer á morgun og ég svo 2 vikum seinna.

Það sem er svona erfitt við undirbúninginn að það eru margir hlutir sem maður þarf í svona ferðalag en aftur á móti megum við nánast ekki fara með neitt nema algjörar nauðsynjar. Í gær fórum við í mikla verslunarferð þar sem við keyptum minnstu svefnpoka sem ég hef nokkurn tímann séð, einn er 600 grömm og hinn er 800 grömm (Venjulegir eru svona aðeins yfir kílóið) og það besta var að við náðum þeim á mjög góðu verði, 2990 kr og 4990 kr í Útilíf, tveir seinustu sem voru svona litlir! Þá voru svefnpokarnir komnir, mikill léttir þar enda vorum við farin að hræðast að við þyrftum að punga út 10-20 þúsund fyrir þessu. Svo keyptum við okkur yndislega ferðakodda sem eru bara mjög þægilegir og lítið fer fyrir. Svo erum við búin að kaupa ferðahnífapör, ferðadósaopnara, moskítónet, regnslá, prímus, tjaldlukt, ferðaílát fyrir hárnæringu og sjampó (Í Mac!) og svona ýmislegt annað.

Þetta hljóma nú allt eins og nauðsynjar þar sem við verðum "vonandi" einhvers staðar í óbyggðum og það virðist sem Alexander eigi nú bara nánast enga peninga til að lifa af þarna úti þannig það verður víst bara núðlur og bollasúpur eins og við vorum búin að búast við. En við erum allavega tilbúin að lifa þannig.

Nú verður Alexander að taka þeirri erfiðu ákvörðun að velja hvaða EINU bók hann má taka með!

Jæja, ætli ég verði ekki að fara hjálpa drengnum að pakka, svo þarf ég nánast bara að fara pakka sjálf fyrir Ísafjörð á þriðjudag.

Nú er ég í prófum á fullu og er búin að vera nokkuð dugleg við að lesa sálfræði og landafræði til skiptis. Ég hlakka til þegar þetta er búið. Það verður léttir með blöndu af kvíða því maður veit aldrei hvort maður nær eða ekki. Óþægileg tilfinning.

Royal de Luxe dæmið fór um þúfur. Það var fundur kl. 11 í gær og þá var ég að vinna og víst að ég gat ekki komið á fundinn þá gat ég ekki verið með. Highly offended en ég kemst yfir þetta listapakk í bili.

Útskriftarmyndatakan tókst vel. Hún var allavega mjög skemmtileg. Það var tekið HELLING af myndum og svo fæ ég þær á disk á þriðjudaginn. Það er svo æðislegt að fara í myndatökur. Pró stöff. Svo var ég með útskriftarhúfu á mörgum myndum og í óeðlilegri uppsettri pósu en óvell. Rakel er samt Rakel. Ég fékk meira að segja pósa í endann á nokkrum myndum með svona svarta lolita sólhlíf. Ef ég hefði haft allan daginn með þessum ljósmyndara þó hefði ég skotist heim og náð í lolitu kjólinn minn og verið alvöru! Ég er svo spennt að sjá. Verst að ég blikkaði stundum augunum á sumum myndum en stafræna myndavélin í dag segir bara DELETE PLEASE. Blikk er ömó.

Í gær fór ég á línuskauta með Alexander og Elísabetu úti á Granda. Það var æðislega hressandi. Ég komst að því að ég er í PÍNULITLU formi en Alexander er í ENGU formi. Heh. Við erum TEAM ROCKET. Ég veit samt ekkert hvað það er en ég er kisan. Mótvindurinn var erfiður. Pheuoff. Svo "lærðum" við Elísabet saman. Það gekk ágætlega í byrjun en svo bara gekk það hægt. Hohooho.

Dóra sagði mér frá þessari frábæru hljómsveit. Nouvelle Vague. Ég skipaði Andra að ná í allt sem hann fyndi með þeim og ég er búin að vera hlusta á fullu í dag. Kaffihúsastemning. Svo fattaði ég að ég hef átt lag með Nouvelle Vague í svona 2 mánuði! Ég vissi af þeim að þau ætluðu að halda tónleika en ég fattaði samt ekki að þetta væri hljómsveitin sem ég átti eitt lag með og var búin að nauðga því. Ég feila. En þetta verður Ítalíufrístónlistin mín. Ég elska samt að "uppgötva" hljómsveitir fyrir sjálfan mig. Því fylgir svo mikil gleði. Gleði á meðan ég er að lesa um þunglyndi fyrir sálfræði! HAHAHAHA.